RIP
Pochowana na cm. w Powsinie, II brama, w głębi po prawej
W 1963 wyszła za mąż i rozpoczęła pracę w branży architektonicznej (kontynuacja
dzieła ojca, architekta). Zaliczywszy biura projektowe, budowy, zarządy
inwestycji i zasobów mieszkaniowych – uzyskała uprawnienia do
projektowania i nadzoru.
Mąż, ciągle ten sam (a więc mieli blisko 50 lat stażu…), ukończył dwa wydziały
Politechniki Warszawskiej i po latach w nadzorze technicznym założył firmę
budującą sieci cieplne; działa na terenie stolicy, z sukcesem od ponad 25 lat.
Wiele razy zmieniali miejsce zamieszkania, aż osiedli (razem z dwiema córkami)
w Powsinie, cała rodzina, ale osobno. Wolny czas poświęcała Ewa pracy w ogródku
oraz czytaniu. Nie czekała długo po stracie jednej ze swych córek; odeszła 27 kwietnia
2010 (nasz
nekrolog, GW 2010-05-05).