Marek B.  
Ostateczny termin spotkania organizacyjnego: czwartek 24 stycznia, pół godziny później, tj. o 18:30, "Harenda", ul. Oboźna u wylotu Karasia.

Krzysztof P.  
Komitecie, zapomniałem o święcie Dziadka. A wnuczka mi zapowiedziała, że w jej przedszkolu planują Dzień Dziadka na piątek 25. Ponieważ zaproszenie wnuczki trzeba traktować z największym priorytetem, to proszę uprzejmie o przełożenie terminu na 24 lub 28 - Harenda 18:00. Krzysztof P.

Tadek  
Przyjąłem do wiadomości - będę. Pozdrawiam

Marek B.  
Piątek 25 stycznia, godz. 18-ta, "Harenda" obok Teatru Polskiego.

Krzysztof P.  
No to, szanowni, proszę o podanie miejsca i godziny - ja się dostosuję. Śródmieście leży po środku dla wszystkich.

Tadek  
Przepraszam z góry za to, że zabieram głos w sprawie miejsca i godziny naszego spotkania organizacyjnego, ale też jestem za tym, żeby było w centrum i trochę wcześniej. Pozdrawiam uczestników spotkania.

Wojtek Sz.  
Jednak spotkanie chyba jest konieczne, tylko dlaczego tak daleko - dzięki Krzysztofowi za zaproszenie i o tak późnej porze. Pamiętajmy, że w naszym wieku należy korzystać z życia wcześniej, tak aby wrócić do domu przed zamknięciem bramy! Pozdrawiam.

Tadek  
Jestem za propozycją Marka. Pozdrawiam

Marek B.  
OK, najchętniej któryś piątek wieczorem.

Tadek  
Cieszę się z ostatniej wiadomości. Jestem również do dyspozycji. Z podanych terminów nie pasuje mi 19 stycznia.

Krzysztof P.  
Szanowni, Kochani, nareszcie mam trochę czasu pomyśleć i zająć się współorganizacją naszego balu maturalnego. Moją propozycją jest: 1. przyjąć datę 7 czerwca (sobota) 2008 (wg Marka B.), bo to będzie właściwa rocznica. 2. bal, jak to bal – w restauracji, którą znajdziemy. Stroje wieczorowe podnoszą rangę i ważność naszej uroczystości. 3. Koszty wstępnie należy ocenić na poziomie 150±30 zł/osobę. Maćka M. poprosimy o oprawę artystyczną. Do Komitetu organizacyjnego zapraszam tych, co zawsze są czynni: Teresa O., Marek B., Wojtek Sz., Marek K., oraz tych, co chcą + moja skromna osoba. Spotkanie organizacyjne może być u mnie w domu, lub na mieście 18, 19, 25, 26, 27 stycznia. A co myślicie o zaproszeniu klasy niemieckiej i łacińskiej? Pozdrawiam oczekująco na wypowiedzi.

Tadek  
Zapoznałem się z propozycją Wojtka i wydaje mi się, że lepiej będzie termin spotkania organizacyjnego przełożyć na styczeń 2008 roku. Co o mojej propozycji sądzicie? Pozdrawiam Tadeusz

Wojtek Sz.  
Zgadzam się, że należy już myśleć o naszym wspólnym i wspaniałym święcie, jakim jest okrągła rocznica matury, której to liczby ze względu na nasze koleżanki nie wymienię. Proponuję przedświąteczne spotkanie, np. 15 lub 16 grudnia w Harendzie o godzinie 16.00. Będziemy mieli okazję do wspólnego omówienia i podjęcia decyzji o miejscu i organizacji tego wydarzenia. Jest to bardzo ważne dla naszych koleżanek i kolegów mieszkających daleko. Z moich wstępnych i wcześniej przeprowadzonych rozmów wynika, że możemy liczyć na gościnność czterech przyjaciół mieszkających we własnych domkach z ogródkami. Proszę o opinie, a druha Krzysztofa Piętaka o pomoc w organizacji. Pozdrawiam.

Marek B.  
Selim ma rację. By dać realną szansę spotkać się z nami tym, których los rzucił daleko, i tym, którzy mają zajęć bez liku – ustalenia tyczące jubileuszu 50-lecia winny zapaść możliwie szybko, powiedzmy do końca stycznia. Pierwsze propozycje padły w tej mierze w maju u Marka P., dalsze – w sierpniu w Société (zob. Kalendarium). Koszt powinien być chyba umiarkowany, by grono było szerokie. Zapraszam do wypowiedzi!

Selim  
Kochani, już tylko 7 miesięcy zostało do 50. rocznicy naszej matury, a właściwie do jej zakończenia, jakim był nasz bal maturalny 8 czerwca 1958 gdzieś przy ul. Senatorskiej. Próbowałem zrobić rozpoznanie na terenie różnych instytucji wojskowych mieszczących się po drugiej stronie ul. Nowowiejskiej. Miałem nadzieję, że znajdziemy tam warunki do spotkania. Może nie byłby to jakiś luksus, ale za to blisko naszej Szkoły! Może pamiętacie, jak chodziliśmy tam do sali kina 'Oka' na uroczystości rozpoczęcia roku szkolnego? A może ktoś pamięta też, jak uszczęśliwiano nas sympatycznym filmem rysunkowym, w którym stary niedźwiedź nauczyciel rozpoczynał "lekcję o miodzie, o jego znaczeniu i roli w przyrodzie"? Mały, znudzony niedźwiadek uciekł na wagary, ale, oczywiście, źle się to dla niego skończyło! Niestety, nie ma tam już żadnej kantyny, ani w ogóle żadnego lokalu, z którego moglibyśmy skorzystać. Tak przynajmniej poinformował mnie pracujący tam znajomy. Myślę, że byłby już czas na jakieś konkretne ustalenia w sprawie terminu i miejsca naszego spotkania, choćby dlatego, by przy takiej okrągłej rocznicy doszło do spotkania większej liczby naszych koleżanek i kolegów, niż to bywa przy innych okazjach. Czy Szanowny Komitet Organizacyjny podziela tę opinię? A może są już jakieś ustalenia? Pozdrowienia dla wszystkich.

Karol  
(…) Drodzy koleżanki i koledzy! Bardzo się cieszę, że jestem na waszej (naszej) liście internetowej. Oczywiście jestem trochę daleko (fizycznie) i nie mogę na razie skorzystać z waszych zaproszeń na spotkania, ale duchowo jestem z wami. Nie widziałem na listach adresowych Selima Kryczyńskiego, co z nim? (…) ZDROWIA !!!! dla wszystkich koleżanek i kolegów.
[Z maila Karola]. Dla Karola: o Selimie.

Iwona  
Tereniu, Twój najświeższy reportaż jest arcyciekawy… Ale czy nie obawiasz się, że przedstawione przez Ciebie fakty z japońskiej co prawda reality, tudzież Twoje refleksje mogą naruszyć dobre samopoczucie naszych Panów - kolegów, i to tuż przed Balem Absolwentów? Ja czekam na Twoje nowe spostrzeżenia! Słyszałam niedawno (chyba w audycji radiowej), że Japonki rywalizują miedzy sobą w jakości i estetyce śniadań sporządzanych mężom do pracy i dzieciom do szkoły (!?) Czy potwierdzasz?

Teresa O.  
Specjalne podziękowanie dla Iwonki za miłą konstatację. Zachęcona opinią, kontynuuję cykl ciekawostek japońskich. W Japonii – znanej ze swego ugruntowanego rodzimą tradycją modelu "męskiego macho" (w którym kobieta jest na wiele sposobów dyskryminowana), ale jednocześnie mającej skłonność do neofickiej nadgorliwości we wdrażaniu zachodnich mód i nowinek – powstał ostatnio kuriozalny pomysł "płciowej segregacji pasażerów kolei miejskich" (na razie jeszcze nie obligatoryjny, istniejący tylko na wybranych liniach). Coś, co na Zachodzie wywołałoby znaczący ruch ręki wokół czoła (bo w zachodnim modelu demokracji KAŻDA segregacja obywateli – oprócz toalet – jest niewskazana albo nawet zakazana!) – tu zostało to gładko wytłumaczone "interesem kobiet".

Oto tutejsi panowie–decydenci (odgórnie kierujący życiem społecznym) wykazali się przenikliwą wiedzą o potrzebach japońskich kobiet–pasażerek (choć nie mają czasu/ochoty na codzienną rozmowę z własnymi żonami) i podjęli "jedynie słuszną decyzję" odnośnie damskiej połowy swojego narodu. Zamiast próbować usuwać źródło problemu i wypleniać japoński męski szowinizm poprzez nowy od podstaw model edukacji (w którym zarzuci się zwyczaj odczytywania list obecności w tradycyjnej kolejności: NAJPIERW chłopcy, a POTEM dziewczynki, w którym chłopcy nie będą stali na porannym apelu w szeregu przed dziewczynkami, a te nie będą musiały korzystać z położonych NIŻEJ przegródek na buty… itd.) – zaproponowano jawną dyskryminację: zagonić kobiety do ich wagonu, aby nie skarżyły się więcej na "męskie prawo do demonstracyjnego okazywania przyrodzonych instynktów".

Mężczyźni w tym kontekście zostali przedstawieni nie jako agresorzy, ale raczej ofiary prowokującego wyglądu i zachowania kobiet. Czyli, jak to często bywa w Japonii (i nie tylko w Japonii) – gdy coś zaczyna brzydko pachnieć, to zamiast zlikwidować przyczynę – prościej jest wmieść śmierdziuszka pod dywan, czy przykryć od góry nową warstwą (futa–o suru). Realizacja tego pomysłu jest ograniczona do pierwszego wagonu w składzie, określonych linii kolejowych i wyznaczonej pory dnia, 7:30–9:30. Pomimo informacji "specjalnie dla kobiet" (josei-senyo-sharyo), na zewnątrz i wewnątrz wagonu, a nawet na peronie – jest prawie tak samo, jak w pozostalych wagonach.

Iwona  
Dla Teresy O.-G. Tereniu miła, chciałam Ci osobiście podziękować za te niezwykle interesujące mini-reportaże z Japonii okołobożonarodzeniowej. To są zupełnie nieznane sprawy! Ponieważ utrzymuję kontakty z Polskim Towarzystwem Biblijnym, z wielką przyjemnością przekazałam im tę informację o bilbordzie na gmachu Japońskiego Tow. Bibl. Mam nadzieję, że po Twoim powrocie urządzimy specjalny "japoński wieczór"! Pozdrowienia i całuski.

Krzysztof P.  
Podaję aktualny na 15 lutego stan balowiczów potwierdzony wpłatami: Badowski 2; Harasimowicz 2; Hertz 2; Klimaszewski 2; Kozłowski 2; Malczewska 1 ;Małecki 1 (wpłaci jutro); Piętak 2; Szemetyłło 2; Walczak 1; Willmann 2; Wilski 2; = 21 osób. Ponadto: Elka Wyrożębska-Zubik 1; Zbyszek Wieliczko 1; Krzysztof Boss 1. Na liście wpłaconych z rocznika 59/60 są Joanna Bobkowska i Witold Sieiński. Do naszej dyspozycji są trzy stoliki 10-cio osobowe. Są jeszcze nieliczne wolne miejsca. KTO JESZCZE ?

Teresa O.  
Ciąg dalszy z Japonii, gdzie będę do lipca 2006 r.: 3 lub 4 lutego w Japonii obchodzone jest święto Setsubun na cześć ostatniego dnia zimy. W wielu chramach i świątyniach odbywają się tradycyjne uroczystości, po których często następują występy demonów i bogów w odpowiednich kostiumach. Rzuca się też fasolę, aby wypędzić demony. Hina matsuri – Święto Lalek, albo Święto Kwitnienia Brzoskwiń – to święto dziewcząt. W prywatnych domach, na specjalnym postumencie wystawia się lalki przedstawiające parę cesarską i cały dwór z dawnych czasów. Te lalki mają zapewnić szczęście dziewczynkom. 3 marca lalki zrobione z papieru umieszcza się w małych łódeczkach i puszcza na rzekę. Lalki odpływają ze wszystkim złem. Te uroczystości nazywają się Hina Nagashi. W tym czasie pije się słodką japońską sake – Amasake, a je – Sakuramochi, ryżowe ciasteczka owinięte liścmi czereśni oraz krakersy z kwiatem brzoskwini. Jeszcze nie wiem, jak smakują.

Krzysztof P.  
Notatka przeniesiona – za zgodą autora – do Kalendarium.

Teresa O.  
Dziękuję serdecznie wszystkim składającym życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz przesyłam wszystkim najserdeczniejsze życzenia pomyślnego Nowego Roku. Jako ciekawostkę przesyłam informację o Kurisumasu, czyli Bożym Narodzeniu po japońsku. W Japonii słowo "kurisumasu", od angielskiego Christmas, pojawia się w reklamach już pod koniec października. W tym roku w Tokio pojawiło się coś naprawdę nowego, bilbord, który bez żadnego komercyjnego założenia nawiązuje do istoty tego święta. W najelegantszej części Tokio, Ginza, wśród ekskluzywnych domów towarowych od listopada można czytać teksty Biblii odnoszące się do narodzenia Chrystusa, wyświetlane na elektronicznym bilbordzie. Pięciometrowej długości urządzenie znajduje się na budynku Japońskiego Towarzystwa Biblijnego. Każdego dnia między godzinami 8.00 a 22.00 ukazują się na nim słowa otwierające Ewangelię św.Jana: "Na początku było Słowo…". Jak za poruszeniem czarodziejskiej różdżki bożonarodzeniowa aura zmieniła się 26 grudnia. Rozpoczęły się przygotowania do największego święta w tym kraju i na całym Dalekim Wschodzie – Nowego Roku.

Selim  
Kochani, ponieważ zbliżają się Święta Bożego Narodzenia i Nowy Rok – życzę tą drogą Wam wszystkim i Waszym Rodzinom zdrowych, spokojnych i radosnych Świąt oraz zdrowia i wszelkiej pomyślności w roku 2006 i we wszystkich następnych latach.

Iwona  
Selimie miły, zgadzam sie całkowicie z Twoim drugim argumentem, natomiast nie podzielam pierwszego. Otóż, zdjęcie Krysi z 1955r. nie należy do kategorii tych "różnych zdjęć z naszych spotkań", szczególnie z tych ostatnich spotkań, lecz jest to zdjęcie ofiarowane mi osobiście, opatrzone dedykacją, etc., stąd moje rozterki.
[MB:] Krysia ma… telefon.

Selim  
Moi mili, Zajrzałem akurat na naszą tablicę i przeczytałem o wątpliwościach Iwony na temat opublikowania zdjęcia Krysi Z. bez uzyskania jej zgody. Myślę, że można zdjęcie pokazać w naszej witrynie. Przecież pokazywane są tu różne zdjęcia z naszych spotkań i nikt chyba nikogo nie pyta o zgodę. Mnie, na przykład, nikt nie pytał, a jestem na kilku zdjęciach ze spotkania u Marka Kozłowskiego, na którym byłem. Drugi argument za jest taki, że skoro zdjęcie jest ładne, to nie powinno to budzić protestów osoby sfotografowanej. Pozdrowienia dla wszystkich.

Iwona  
Odnalazłam bardzo ładne zdjęcie Krysi ŹRÓBEK z 1955 roku, ale nie wiem, czy można je opublikować (zgoda osoby sfotografowanej??)

Krzysztof P.  
Witajcie Koleżanki i Koledzy. Chciałbym podjąć negocjacje z organizatorami Balu, na temat wyboru dobrego stolika/stolików. Ale nie znam ilości i nazwisk osób deklarujących swój udział w Balu. Proszę Was o poinformowanie mnie, ile miejsc kto zamówił: e-mailem, telefonem lub głosem osobistym. Wszystkie środki dostępne. Pozdrawiam i oczekuję.

Marek B.  
Wpłacając w tych dniach swoje 61 złp, objawił się Krzysztof Karwacki. Szkoda, Krzysiu, że tylko wirtualnie, bo skoro jesteś w mieście, to mogłeś objawić się i w Piławkach! Tak, czy siak - witamy serdecznie. Należy się jeszcze aktualne zdjęcie i mini-CV. A propos Mazur: pamiętasz naszą rajzę rowerową po X klasie (Maciek, Wojtek, ty i ja)? Gdzieś koło Szczytna zachciało się nam jajecznicy z 12 jaj. Jajka były, powiedzmy, po 1,80 zł, a baba w zagrodzie chciała po 2,50. Udało się utargować po 2,40, ale i tak było za drogo, więc spuszczamy z tonu i prosimy 8 sztuk. Baba sięga do koszyka po dwa jajka i mówi "raz", po drugie dwa i mówi "dwa". Doliczyła w ten sposób do 8-miu, a myśmy mieli wyżerkę z 16 jaj. Podróże kształcą: w tamtej okolicy sprzedaje się jaja (jakież to naturalne) parami! Nie pamiętam, czy ta porcja zmieściła się do jednego kochera…

Teresa Sz.  
W dniu pogrzebu Papieża znalazłam się wraz z Antoine'em w Wenecji. Pogrzeb Ojca Świętego transmitowany był na dużych ekranach w Bazylice Św. Marka na placu Św. Marka. Bazylika wypełniona była zwykłymi Wenecjanami i trochę turystami. Niektórzy wchodzili na pół godziny, godzinę; byli to policjanci, kelnerzy, przewodnicy turystyczni. Ludzie bili brawo, śpiewali, klękali, ściskali sobie ręce, tak jakby byli na placu Św. Piotra w Rzymie. Było to niesłychanie wzruszające. W dniu tym Wenecja zamarła: uliczki były puste, panowała zupełna cisza, nawet Japończyków nie było widać - zapewne wszyscy byli przed telewizorami. W kościołach nie było wizyt turystycznych i przed wizerunkiem Ojca Świętego paliły się niezliczone ilości zniczy. Nie czułam się osamotniona. Miałam wrażenie, że wzyscy są razem ze mną.
[Mail Teresy]

Piotrek  
W tych ciężkich dla nas chwilach żałoby narodowej po stracie Ojca Świętego śledzę, co też telewizja mówi o przygotowaniach do ceremonii pogrzebowych. Zaglądam również do konkurencji. W nocy z 6 na 7 kwietnia w TVN obejrzałem bardzo ciekawy wywiad z IJolą, która mówiła o poważnych kłopotach logistycznych z przyjęciem w Rzymie masy Pielgrzymów-Polaków. Nie wiem, kto jeszcze z „naszej klasy” wybrał się do Wiecznego Miasta. Prawdopodobnie jednak Ijola będzie najbliżej centralnej ceremonii, nawet jeśli nie dostanie się do Watykanu. Dołączam się do prośby Iwony B., abyś IJOLU również w naszym imieniu złożyła wyrazy największego hołdu Papieżowi Polakowi. My to zrobimy za pośrednictwem telewizji.
Na marginesie chciałbym wyjaśnić problem Twojego imienia. Ze szkoły zapamiętałem imię JOLA; w naszym who is who jest IJOLA; mój komputer podkreśla imię IJOLA jako błąd; natomiast TVN w podtytule napisał po prostu JOLANTA.

Iwona  
Do Ijoli H. w Rzymie: Jolu kochana, chciałabym prosić Ciebie - a myślę, że jestem tu również wyrazicielką życzeń wielu spośród naszego bractwa klasowego - ażebyś zechciała, w dniu pogrzebu Jana Pawła II dołączyć do swoich refleksji również i naszą chwilę zadumy, a także wyrazy hołdu dla człowieka, który wpisał się tak trwale w historię świata, a nam było dane żyć w jego czasach. Serdecznie Ciebie pozdrawiam, Iwona.

Iwona  
Wszystkich nieobecnych na spotkaniu z Terenia Szymańską i jej cudzoziemskim mężem Antoine'em Timmermansem chciałam dyskretnie poinformowac, że spotkanie w Hotelu Europejskim przebiegło w bardzo miłej atmosferze; Terenia prezentowała swoje niekwestionowane talenty towarzyskie, a Antoine okazał sie niezwykle sympatycznym, interesującym, 100% Europejczykiem i dżentelmenem w każdym calu. Witamy zatem Antoine'a w naszej klasowej wspólnocie!

Janek W.  
Zgoda, podaj konto lub inny sposób wpłaty. W przyszłości byłbym zainteresowany kontem pocztowym. Jan
[Mail Janka]

Marek B.  
(1) Popieram 4 i pół punkta regulaminu Jurka. Razem jest nas 7 osób - trochę mało. Licznik dni pozostających do zamknięcia witryny funkcjonuje od ponad miesiąca. Kilka osób zauważyło go i skomentowało. Pozostałe nie zaglądają tu, albo wyczekują.

(2) Korzystając z dużej przestrzeni – póki jest dostępna – umieściłem na serwerze pełnogabarytowe oryginały wszystkich zdjęć. Od lata 2016 sa one dostępne tylko za pośrednictwem administratora. Kto nie wie, jak - niech czyta.

Wojtek Sz.  
Zawsze uwielbiałem życie towarzyskie w każdej postaci. Jestem więc bardzo zainteresowany utrzymywaniem nawet takiej dziwnej formy, jak przestrzeń cybernetyczna. Ale jeśli niema innej bezpośredniej możliwości (bo duch jeszcze silny, choć ciało słabe), to dobre i to. Oczywiście w moim wieku. (Drogie koleżanki - proszę o wybaczenie, bo Was to na szczęście nie dotyczy). Więc jeśli trzeba płacić za przyjemności, to trudno. Pozdrowienia dla wszystkich i do jak najszybszego zobaczenia.
W.Szemetyłło

Selim  
Kochani, oczywiście musimy za wszelką cenę utrzymać naszą stronę internetową. Mało się na tym znam, więc nie będę podpowiadał właściwych rozwiązań. Gotów jestem uczestniczyć w kosztach w wysokości, jaka na mnie przypadnie, podobnie jak na innych uczestników. Zgadzam sie też z opinią, że Wojtka W. i Marka B. należy z tych opłat zwolnić za zasługi na innych polach. Gorące pozdrowienia dla wszystkich. Selim K.

Piotrek  
Również deklaruję 1/10 udziału w całorocznej składce za posiadanie własnej strony internetowej. Z innych spraw. Odnalazłem w archiwum prywatnym artukuł o naszych sukcesach piłkarskich jeszcze jako szkoła TPD II. Kopię wysłałem do Marka B.

Teresa Sz.  
Zgadzam się i popieram 5 punktów Jurka Harasimowicza z 5 lutego (…).
[z maila Teresy]

Krzysztof P.  
Uzupełnienie. Popieram tekst i pomysł Jurka H. z 5.02.05.

Krzysztof P.  
W pełni popieram ideę utrzymywania strony i możliwości komunikacji między nami. Zwłaszcza, że nie trzeba wychodzić z domu. A średnio raz do roku spotkać się i pogadać. Deklaruję chęć współutrzymywania tej strony w każdej z uzgodnionych form. Przelew na wskazane konto, lub wpłata gotówkowa. Jeżeli chodzi o wybór adresu strony, to wolę się zdać na tych, którzy lepiej się znają na tym i mają doświadczenie. Jeżeli Marek B. wybrał to co jest, to chyba lepiej tego nie ruszać, bo każda zmiana to zamieszanie. Koszty - nawet jeżeli tylko 10 osób się zrzuci, to 60 czy 70 zł w roku nie jest dużo. Ja się deklaruję na 2005 ze składką większą niż 1/10 udziału.

Piotrek  
Przejrzałem oferty kilku firm, które proponują założenie stron internetowych. Moze warto przejśc do innego, tańszego usługodawcy. www.republika.pl proponuje usługę za 98 zł/rok, www.wp.pl 171zł/rok, www. interia.pl 100zł/rok. Być może wielkość pamięci do dyspozycji w serwerze jest przy tych cenach ograniczana, ale właściwie nie wiem jakie obszary pamięci sa niezbędne dla naszych potrzeb. Być może Marek już tę drogę sprawdził i uznał ją dla nas za nieprzydatną. Jesli nie, to moze warto spróbować. A wogóle to słyszałem wręcz o bezpłatnych kontach, które można wykorzystywać w zamian za reklamę. Niestety nie znam adresów.
Pozdrawiam, Piotr.

Piotrek  
Właśnie wróciłem z Turynu. Chciałem wszystkich pozdrowić wraz z pięknym zdjęciem, ale cóż natura płata figle. Po pierwsze - w Turynie było bardzo zimno i nie chciało mi się nawet wyciągać aparatu(*), po drugie - najciekawsze miejsca w centrum są rozkopane, albo pokryte rusztowaniami. Przygotowania do Olimpiady Turyn 2006 są w pełnym toku i wszystko jest under construction.
Sprawa strony internetowej powinna wszystkim leżeć na sercu. W pełni zgadzam się z Jurkiem H. i Markiem B. Jest to podstawowy sposób naszego komunikowania się na okólnik. Jeśli dzienna opłata wynosi 2PLN, to rocznie pewnie kosztuje to Nas 700PLN. Propnuję zebrać np. po 35PLN od głowy na rok (proponuję chyba Markowi, bo ma najszersze kontakty). Powinna z tego wyniknąć jakaś nadwyżka, którą można przeznaczyć na następne lata lub na jakiś alkohol przy najbliższym gremialnym spotkaniu. Inne propozycje w postaci sponsoringu, lub bezpłatnej strony mile widziane, ale chyba mało realne. A może można podczepić się do strony szkolnej lub Erica Behra.
Jeśli nie zaczniemy szybko zbierać pieniędzy to mozemy zostać na lodzie.
Pozdrawiam, Piotr.
(*) Zdjęcie jednak się później znalazło. Pisze Piotr: Mówiąc prawdę, nie wiem nawet czyj to pomnik, ale na pewno z okresu walk o zjednoczenie Włoch. Wówczas Turyn był w pewnym okresie stolicą Włoch.

Jurek H.  
O ile sprawa spotkań jest trudna z powodów organizacyjnych, o tyle sprawa STRONY INTERNETOWEJ jest oczywista: ma być (i dzięki Ci, Marku, za Twoją opiekę i trud).

Proponuję regulamin:

1. Opłaty są składkowe i zależne od ilości chętnych.
2. Z opłaty 2005 jest wykluczony z mocy prawa* Wojtek (sponsor generalny roku 2004) oraz Marek - główny nasz sponsor (koń) roboczy.
3. Niniejszym otwiera się listę roku 2005.
4. Zamknięcie listy i ustalenie składki nastąpi 30.04.2005
5. Konto wpłat podaje Marek.

________
* Prawo Kaduka-Harasimowicza

        Lista 2005:    1. J.Harasimowicz

Zapraszam do dalszych wypowiedzi (w tym miejscu, mailem, telefonicznie), niekoniecznie "za".
Jeśli jesteś "za" - nie zostaw Jurka na lodzie.

Marek B.  
Ciekawe i niepokojące: czytajcie. A to: informacje z 2018 r.

Ijola  
Dziękuję za b. miłe spotkanie w Warszawie, za wspaniały komentarz Iwony, muszę przyznać, że nie tylko spotkałam dawnych kolegów z Liceum, ale odnalazłam Nowych Przyjaciół, z którymi mam nadzieję zostanę w częstym kontakcie. Pozdrowienia z nietypowego w lipcu pochmurnego Rzymu i ucałowania dla Was wszystkich. Jola

Iwona  
Bardzo się zaniepokoiłam brakiem "implementacji mechanizmu autentyfikacji", ale cóż, moja wina, bo nie ukończyłam stosownych studiów. Wszystkich serdecznie pozdrawiam, a Tereskę przebywającą obecnie (jak sądzę) w Japonii, proszę o kilka słów, a może i zdjęcie, oczywiście, z Japonią w tle. Całusy...
[MB:] Usunąłem cytowany passus, ale pozostawiłem apel o uczciwe identyfikowanie się.

Marek B.  2004-06-17

1. Kto jeszcze nie nadesłał małego-co-nieco o sobie oraz konterfektu, niech spręży się wreszcie. Fatalnie wygląda mini-CV, w którym jedyną informacją jest zdanie: "Brak, na razie, innych informacji", albo: "Obiecuje napisać coś o sobie". Niech nie obiecuuuuje, tylko siada na … i pisze.
2. Do wszystkich: przeszukajcie swoje archiwa, te najstarsze i te młodsze, na pewno jeszcze niejedno się znajdzie.
3. Ponawiam apel o zasilanie witryny pomysłami i treścią: potrzebuję redaktorów merytorycznych, bo kiepsko się w tej roli czuję, a redakcja techniczna zajmuje mi i tak wystarczająco dużo czasu.
4. Przypominam, że na naszym serwerze można bezpłatnie zakładać skrzynki pocztowe o adresie typu: , z pewnością lepsze od darmowych.

Karol  2004-02-04
…wielka i bardzo miła niespodzianka. Po tak długim czasie, ktoś tam daleko jeszcze pamięta ciebie! … Trzymajcie mnie "in focus", może skoczę na jakieś wasze spotkanie ?!

Piotrek  2004-02-03
Ostatnio często wspominałem czasy szkolne. Intuicyjnie pewnie wyczułem (jestem spod znaku RYB), że ktoś nadaje na podobnych falach. Pomysł nawiązania kontaktów jest fantastyczny…

Wojtek W.  2004-01-26
To świetny pomysł, żeby po tylu latach spotkać się, choćby tylko elektronicznie, i zerknąć wstecz na fragmenty naszego życia głęboko schowane w zakamarkach pamięci. (…) A jest co odgrzebywać. Dla mnie przynajmniej okres szkoły średniej był niezwykle bogaty w wydarzenia, które miały ogromny wpływ na moje dalsze dzieje.

Jurek H.  2004-01-25
Dobrze pomyślane i zrealizowane. A reszta to już zależy od kazdego z nas.

Iwona 2004-01-25
Od godziny siedzę w Internecie. (…) Poczułam się zmobilizowana do napisania o sobie.

Ijola  2004-01-25
… przysyłam … moje wspomnienia ze szkoły im. Gottwalda; ja zaczęłam pod natchnieniem, ale proponuję, żeby inni poszli za moim przykładem … Co Wy na to?
Właśnie, co my na to? [Czytaj wspomnienie Joli].

Andrzej K.  2004-01-20
… aż mnie to zmobilizowało :)).

Teresa Sz.  2004-01-09
Życie było piękne !!

Ijola  2003-12-16
Co za niespodzianka po 45-ciu latach! Wędrując po Google znalazłam Wasz apel, fotografie i wiadomości.